کاربرگ وسایل ارتباطی جمعی پیش دبستان

در کاربرگ وسایل ارتباطی جمعی، دانش‌آموز باید با تمرکز کامل به مجموعه‌ای از تصاویر مشخص نگاه کند و از میان آن‌ها فقط وسایلی را شناسایی کند که برای «ارتباط جمعی» به کار می‌روند.

در بخش بالای کاربرگ وسایل ارتباطی جمعی یک دستور واضح داده شده است:

کودک باید با دقت به تصاویر توجه کند و هر تصویری را که یک وسیلهٔ ارتباط جمعی محسوب می‌شود، رنگ‌آمیزی کند. بنابراین تمام مسیر انجام فعالیت بر پایهٔ همین تصاویر پایین صفحه شکل می‌گیرد و دانش‌آموز باید یک‌به‌یک آن‌ها را بررسی کند تا تشخیص دهد کدام وسیله نقش انتقال پیام به گروهی از افراد را دارد.

ابتدا، تصویر یک چتر دیده می‌شود که کاربردی در ارتباط‌ جمعی ندارد و نباید رنگ شود. در کنار آن یک تلویزیون قرار دارد؛ تلویزیون یکی از وسایل اصلی انتقال پیام به تعداد زیادی از مردم است و دانش‌آموز باید آن را به‌عنوان وسیلهٔ ارتباط جمعی تشخیص داده و رنگ کند. تصویر بعدی تلفن قدیمی است که اگرچه وسیلهٔ ارتباطی است، اما پیام را فقط بین دو نفر جابه‌جا می‌کند، پس در دستهٔ «ارتباط جمعی» قرار نمی‌گیرد و کودک باید از رنگ‌کردن آن خودداری کند.

در ادامه، ترازو دیده می‌شود که تنها یک وسیلهٔ اندازه‌گیری است و نقشی در انتقال پیام ندارد. کنار آن چند پاکت نامه قرار دارد. نامه وسیله‌ای برای ارتباط فردی است و پیام را فقط به یک گیرنده می‌رساند، بنابراین نباید به‌عنوان وسیلهٔ ارتباط جمعی انتخاب شود. کودک باید با دقت به تفاوت میان ارتباط فردی و ارتباط گسترده توجه کند تا دچار اشتباه نشود.

در پایان، تصویر یک رایانه قرار دارد که امروزه یکی از ابزارهای مهم در انتشار گسترده پیام است؛ دانش‌آموز باید آن را به‌عنوان وسیلهٔ ارتباط جمعی شناسایی و رنگ کند. تصویر سشوار در کنار آن دیده می‌شود که هیچ نقشی در انتقال پیام ندارد و انتخاب آن نادرست است. در انتهای ردیف، یک رادیو قرار دارد که پیام را برای تعداد زیادی از مخاطبان پخش می‌کند و قطعاً باید توسط دانش‌آموز رنگ شود.